A muszlim védelme

A Korán és a Szunna fohászaiból

A Magasztos Allahra rászorult seikh:

Said Bin Ali Bin Wahf Al-Kahatani

Allah, a könyörületes és az irgalmas nevében

حصـن المسـلم

مـن أذكـار الكتـاب والسُّـنَّة

الفقير إلى الله تعالى

د. سعيد بن علي بن وهف القحطاني

بسم الله الرحمن الرحيم

(74) Azt mondta Dzsebir Bin Abdullah (Allahnak kedvezett): "A Próféta (Allah dicsérte, és üdvözítette) mindig ugyanúgy tanította nekünk a El-Isztikharah-t vagyis Allah irányítását megkérni minden ügyről, ahogy megtanította nekünk a Koránt" azt mondta: "ha valamelyikőtök rászánta magát, akkor a kötelező imán kívül imádkozzon két Rakát, aztán mondja azt: "Allah! Kérem az irányításodat a te tudásoddal, és a jó elrendelésedet a képességeddel, és kérek tőled a hatalmas kegyedből, mert te mindenre képes vagy, miközben én nem vagyok képes, és te tudod, miközben én nem tudok, és te vagy a rejtett dolgok tudója. Allah! ha úgy látod, hogy ez az dolog, hogy... (itt kinevezed akár részletesen is az ügyedet amiben segítséget kérsz Allahtól)

Aztán folytatod: jó nekem (akár most vagy később) a vallásomban és a megélhetésemben és az ügyem kimenetelében, akkor rendeld el, és könnyítsd meg nekem, aztán áldd meg nekem. És ha úgy látod, hogy ez a dolog rossz nekem (akár most vagy később) a vallásomban és a megélhetésemben és az ügyem kimenetelében, akkor távolítsd el tőlem és távolíts el engem tőle, és rendeld el nekem a jót akárhol van, aztán elégíts meg engem vele""

Soha nem bánta meg az, aki Allah segítségét megkérte, aztán a körülötte lévő hívő embereknek a véleményét megkérte az ügyében. ahogy Allah mondta: (3/159) "Ha pedig elhatároztad magad valamire, akkor hagyatkozzál Allahra! Allah szereti azokat, akik reá hagyatkoznak."

74- قال جابرُ بنُ عبدِ الله رضي الله عنهُما: كانَ رسُولُ الله صلّى الله عليه وسلّم يُعَلِّمُنا الاستخارَةَ في الأمورِ كُلِّها كَمَا يُعَلِّمُنا السُّورَةَ من القرآن، يقول: ”إذا هَمَّ أحَدُكُم بالأمر فليركع رَكْعَتينِ من غيرِ الفريضةِ ثُمَّ لْيَقُلْ: اللّهُمَّ إِنِّي أَسْتَخيرُكَ بِعِلْمِكَ، وَأسْتَقْدِرُكَ بِقُدْرَتِكَ، وَأَسْألُكَ مِنْ فَضْلِكَ العَظيمِ، فَإِنَّكَ تَقْدِرُ وَلا أَقْدِرُ، وَتَعْلَمُ وَلا أَعْلَمُ، وَأَنْتَ عَلاَّمُ الغُيوبِ، اللّهُمَّ إِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هذا الأمْرَ - وَيُسَمِّي حاجَتَهُ - خَيْرٌ لي في ديني وَمَعاشي وَعاقِبَةِ أَمْري – أو قالَ: عاجِلِهِ وآجِلِهِ - فَاقْدُرْهُ لي وَيَسِّرْهُ لي ثمَّ بارِكْ لي فيه، وَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هذا الأمْرَ شَرٌّ لي في ديني وَمَعاشي وَعاقِبَةِ أَمْري – أو قالَ: عاجِلِهِ وآجِلِهِ – فَاصْرِفْهُ عنِّي وَاصْرِفْني عَنْهُ وَاقْدُرْ لي الخَيْرَ حَيْثُ كانَ ثُمَّ أَرْضِني بِه“^([1]).

وما نَدِمَ مَنِ استخارَ الخَالِقَ، وشاوَرَ المَخْلُوقينَ المؤمنينَ وتَثَبَّتَ في أمرِهِ، فقد قالَ سبحانَهُ: {وَشاوِرْهُم في الأمْرِ فَإِذا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلى الله}^([2]).